دوازده صندلی

«ایلف و پتروف» را در تاریخ ادبیات روسیه باید یک نویسنده به شمار آورد، زیرا آن‌ها شهرت ادبی خود را مدیون آثاری هستند که دو نفری و با همین امضا نوشتنه‌اند. دو رمان آن‌ها، دوازده صندلی و گوساله‌ی طلایی، پس از گذشت بیش از نود سال همچنان جزو پرخواننده‌ترین آثار طنز ادبیات روسیه‌اند. قهرمان اصلی این دو رمان، آستاپ بِندِر، نیز از محبوب‌ترین قهرمانان ادبی روسیه به شمار می‌رود. مجسمه‌ی او در بسیاری از شهرهای این کشور خودنمایی می‌کند و تکیه‌کلام‌ها و گفته‌هایش در میان مردم به ضرب‌المثل بدل شده‌اند.

دوازده صندلی (۱۹۲۸) با واکنش بسیار سرد مقامات شوروی روبه‌رو شد، هرچند برخی از چهره‌های سرشناس، مانند ولادیمیر مایاکوفسکی، آن را ستودند. این رمان، در قالبی طنزآمیز، تصویری از اتحاد جماهیر شوروی در سال‌های نخستینِ شکل‌گیری‌اش ارائه می‌دهد و کاغذبازی‌های بی‌معنا و زیان‌آور، شعارها و تبلیغات خشک‌اندیشانه و ابلهانه و در یک کلام سترونی اندیشه در این دوران را به باد انتقاد می‌گیرد.