صداهایی از چرنوبیل

ساعات پایانی جمعه شب بود که این اتفاق رخ داد. آن روز صبح هیچ چیز مشکوکی وجود نداشت.

پسرم را به مدرسه فرستادم و شوهرم هم به آرایشگاه رفت. مشغول آماده کردن ناهار بودم که شوهرم از آرایشگاه بازگشت.

او گفت:« به نظر می رسد که نیروگاه هسته ای آتش گرفته. آنها می گویند که نباید رادیو را خاموش کنیم.»

یادم رفت بگویم که ما در پریپیات نزدیک رآکتور زندگی می کردیم.

هنوز هم می توانم آن درخشش قرمز رنگ را ببینم.