Tyger, Tyger

Tyger, Tyger کتابی است که بیشتر باید خوانده و تفسیر شود تا صرفاً خوانده شود و تمام شود. بسیاری از اشعار کوتاه‌اند، اما پشت تصاویر ساده‌شان لایه‌های زیادی وجود دارد.

یکی از جذاب‌ترین ویژگی‌های بلیک، استفاده از تقابل‌هاست:

معصومیت ↔ تجربه

بره ↔ ببر

نور ↔ تاریکی

زیبایی ↔ خشونت

خدا ↔ شر

آزادی ↔ سرکوب

همین تضادها باعث می‌شوند یک تصویر ظاهراً ساده، معنای بسیار پیچیده‌تری پیدا کند. خود مجموعه نیز توسط Penguin به‌عنوان اشعاری درباره‌ی heaven and hell، innocence and experience معرفی شده است. 

از نظر ادبی، بلیک به نمادپردازی، موسیقی کلام، تکرار، قافیه و تصاویر بسیار قدرتمند متکی است. شعرهایش اغلب حالت ترانه‌وار دارند، اما معنایشان همیشه ساده نیست. همین مسئله باعث می‌شود کتاب برای کسی که تازه با شعر کلاسیک انگلیسی آشنا می‌شود، هم جذاب و هم نسبتاً دشوار باشد.

نقطه قوت اصلی

The Tyger به‌تنهایی ارزش خواندن دارد، اما ارزش واقعی این مجموعه زمانی مشخص می‌شود که شعرهای مختلف را در کنار یکدیگر ببینیم و بفهمیم بلیک چگونه از مفهوم Innocence و Experience برای ساختن تصویری دوگانه از جهان استفاده می‌کند.

نقطه ضعف

برای خواننده‌ای که به شعر کلاسیک یا زبان انگلیسی قدیمی عادت ندارد، بعضی اشعار می‌توانند مبهم و دشوار باشند. زبان بلیک متعلق به اواخر قرن هجدهم است و بسیاری از تصاویر او بدون کمی تفسیر ادبی به‌راحتی قابل درک نیستند. این موضوع در تجربه برخی خوانندگان نیز دیده می‌شود.